Topraklarının büyük bölümü dağlık-kayalık ve ormanlıktır.Dağları birbirlerinden derin vadiler ayırır.Tepeleri ise dağları ve dağ içi yaylaları birbirine bağlarlar.Yüz ölçümü olarak Sütçüler İlçesi'nin en büyük köylerinden biridir.Doğusunda Sakarseğer (Akmuğar) Dağı bulunur.Kuzey doğusunda Karacahisar Köyüne,Güney Doğusunda Güldallı Köyüne,Güneyinde Kocaosmanlar ve İncedere Köyüne,Batısında Saray ve Kuzca Köyüne,Kuzey batısında Ayvalıpınar'a bağlı Öbektaş Mahallesi'ne komşudur.
Güney Doğu ve hatta Kuzey Bölgelerinde meşe,pıynar(çoban püskülü),orman ağaçları ile kaplıdır. Güney vadi ve dere boylarında;ceviz,ıhlamur,ergen,armut,alıç,kızılcık,geyikelması,çitlembik gibi çeşitli yabani meyve ağaçları bulunur.Köprü Çayı'nın bir kolu Kuzey Doğusunda bulunan Karacahisar köyü'nden çıkan Karacahisar Deresi'dir. Bu derenin kaynağında Aysu Şişeleme tesisleri bulunmaktadır.Köprü Çayı'nın ana kaynağı Aksu İlçesi'nin Zindan Mağarası dolayından çıkmaktadır.Köprü Çayı Belence Köyü Suçatı Havzası'nda Karacahisar Deresi ile birleşip daha sonra Kasımlar Suçatı'nda Kartoz Deresi'ni de içine alarak Köprülü Kanyon'dan geçip Serik İlçesi Topraklarını katederek Akdeniz'e ulaşır.
Belence Köyü'nün güneyinde gri renkte kayalardan oluşan Hacıellez Dağı bulunur.Güney Batısında dorukları 2500 metre yüksekliğe ulaşan Kuyucak Dağı bulunur.Bu dağın etekleri yemyeşil karaçam ormanları ile kapalı olan bölgenin adı Tota yaylasıdır.Burası buz gibi soğuk suyu ve çiğerleri tertemiz edecek soğuk suları ile bir Milli Park mesirelik alanıdır.Birkaç kilometre ilerisinde yine Buz gibi dişleri sızlatan suyu ile meşur KADIN PINARI bulunur.ÇIKIRIKLI yaylasında yazın yaylada yaşayanlar sularını buradan alırlar.1 km sonra Kuzca köyü ile sınır olan kırmızımsı toprağı ile KIZILOVA'ya ulaşırsını.Bu ovanın topraklarında;Buğday,çavdar ve arpa tahılı üretilir.
Kadınpınarı'nın beşyüz metre aşağısında tuzlu ve acı suyu olan İÇMELER bulunmaktadır.Yaz aylarında,
bu suyu içerek mide rahatsızlıkları için şifa arayanlar,gerekse temiz havasından birkaç hafta istifade etmek için özellikle Antalya-Serik bölgesinden eski yörüklerin yoğun olarak uğrayıp,çadır kurup dinlenmeye geldiklerini görürsünüz.
Kızılova'nın,kuzeyine doğru Çal bölgesinde;KURUCAOVA ve ÇAMOVA,daha sonra DEMİRLİ ovası olmak üzere kızıl topraklı dağiçi ovaları bulunur.Bu ovalarda da arpa,çavdar ve bğday tarım ürünleri yetiştirilmektedir.Çal bölgesinde genellikle kuraklığa dayanaklı ardıç ağaçları yetişir.Bu bölgede su kaynağına rastlayamazsınız.Buralarda hayvancılık yapanlar,su ihtiyaçlarını genellikle Kuyulardan karşılarlar.
Sorkuncak bölgesinin,Menteşe ve Güneyce tarafları karaçam ormanları ile kaplıdır.1990'lı yıllara kadar köylünün gelirinin büyük bir kısmını orman işçiliğinden oluşuyordu.Yıllarca kesilen ormanların azalması ve nüfusun giderek artması aynı zamanda tarıma elverişli topraklarının kısıtlı olması, önce insanları İstanbul'a göçe zorladı.Burada ata mesleği olan Seyyar sütçülük yaparak geçimlerini idame ettirmeye çalıştılar.Daha sonra 1990'dan sonraki yıllarda gelişen üretim teknikleri bu mesleğin yok olmasına neden oldu.Dolayısı ile yeni nesil Antalya ve Isparta illerine yerleşerek,buraların köylerine daha yakın olması buralarda yaşamayı tercih nedenleri oldu.
Güneyce ve Sorkuncak bölgesinde nadir su kaynağı olduğu için nadir sayıda bahçe tarımı yapıldığını görürsünüz.Ayrıca,Birceköyü,Köyyeri Ve Kocamar mezrasında da birkaç bahçe bulabilirsiniz.
Belence,Menteşe ve Hacılar'da evlerin önlerinde,bahçe bitkileri ihtiyaçlarına yetecek kadar yetiştirilir.Köprüçayı'ndan motorlar vasıtasıyla çekilen sularla bahçeler sulanır.
Ayvalıpınar kasabasının topraklarının bir kısmının mülkleri, Belence köyü şahıslarına aittir.Günümüzde Belence merkezde,genelikle yaşlı ve emekli insanlarımız yaşamaktadır.Menteşe mahallesinde daha fazla genç nüfus bulunmaktadır.